De horeca als een uitgelezen terrein om zich te ontplooien

Léopold behoort tot die intuïtieve ondernemers, gedreven door goesting eerder dan door trends. Op het eerste gezicht leek hij niet voorbestemd voor de horecasector. Als rechtenstudent laat hij al snel de universiteitsbanken achter zich om een parcours te volgen vol reizen en tijdelijke jobs, onder meer in Latijns-Amerika. Een ervaring die bij hem het verlangen aanwakkert om een beroep uit te oefenen waarin creëren en delen centraal staan. Terug in Brussel bedenkt hij samen met zijn vrienden Charles Levie en Jean Van Campenhout een plek die bij hen past. “Zoals zoveel vriendengroepen die graag uitgaan, wilden we onze eigen plek creëren”, vertelt hij. Na twee jaar opent Café des Minimes de deuren. Het project legt meteen de fundamenten van een filosofie die ook de volgende zaken zal kenmerken: korte keten, een microbrouwerij, eerlijke keuken en een feestelijke sfeer. Een hybride plek avant la lettre, waar je zowel komt eten als feesten, met dj-sets om de avond te verlengen.

Ver weg van groepslogica

In tegenstelling tot een generatie ondernemers die zich organiseren in ketens of groepen, weigeren Léopold en zijn partners een systematische groeilogica. Geen sprake van “om de twee jaar een nieuwe zaak” te openen. Toch volgen de projecten elkaar op. Tanguy Soille sluit zich aan bij het trio om Café Circus over te nemen, op het Londenplein. Een warme buurtbar, stevig verankerd in zijn omgeving, met een selectie lokale bieren, die de geest van het Café des Minimes verderzet. Daarna volgt Le Cheval Marin, een historisch gebouw uit 1780, overgenomen na de sluiting in 2020. Een emblematische plek die het team omvormt tot een hybride ruimte, waar Brusselse keuken en cultuur samenkomen, met concerten en evenementen.

leopold-vdg
Léopold van der Gracht - Entrepreneur

Instinct als kompas

Zoals Léopold uitlegt: “Elk project vertrekt vanuit een persoonlijke band met de plek. Le Cheval Marin, daar woonde ik vlakbij. Bij Chez Jacky heb ik gewerkt en ik stelde me al voor hoe ik de zaak zelf zou uitbaten. Een jaar later stond het pand te koop en in september 2025 opent Chez Jacky zijn deuren.” Het resultaat is een buurtbistro, gericht op lokale producten en een keuken gedragen door chef Régis Bielman, die ook al aan het roer staat van Café des Minimes.

Dezelfde logica geldt voor de overname van restaurant Peyrassol, in de Châtelainwijk. “Elke Brusselse wijk zou zijn eigen authentieke brasserie moeten hebben.” De ambitie van deze boyband, versterkt door Alexandre Cardoso die de kaart van de toekomstige Guépard zal uitwerken? De klassieke Brusselse brasserie opnieuw haar adelbrieven geven, met een kaart en seizoenssuggesties, ver weg van vluchtige trends. (nvdr – we komen terug op restaurant Le Guépard in onze volgende selectie van nieuwe restaurants)

Niet de trend volgen

Daarin schuilt wellicht de eigenheid van het parcours van deze ondernemers. Wanneer de brasserie uit de mode raakt, openen zij er net één. Wanneer cafés-concerten in verval zijn, programmeren zij vier keer per week rock en punk. “We doen niet wat je overal ziet. Het moet tijdloos zijn.”

Die visie vertaalt zich ook in de esthetiek, met een architectuur uitgewerkt samen met Nelson Van Campenhout, die speelt met historische referenties en elke vorm van gestandaardiseerd decor vermijdt. Zo krijgt elke plek een eigen identiteit, zonder kopieerwerk.

De realiteit op het terrein

Achter het coole imago van ondernemerschap schuilt vaak een ruwere realiteit. Léopold erkent het zelf: “We waren in het begin geen ondernemers. We hadden geen opleiding, maar hebben alles al doende geleerd – beheer, financiële plannen, reglementaire verplichtingen. Vandaag sta ik niet meer in de zaal of in de keuken. Mijn rol is strategisch geworden: ik focus op de financiële visie en de ontwikkeling.” Tegelijk moet hij omgaan met een complexe omgeving: openingsuren, burenconflicten en administratieve druk. In Brussel bewegen horecazaken zich tussen culturele aantrekkingskracht en stedelijke beperkingen. “We brengen mensen samen, creëren verbinding… en tegelijk zitten we voortdurend in conflict met sommige buren.” In een verzadigde sector ligt de sleutel tot succes volgens Léopold vooral bij de mens. Aanwezig zijn, het project belichamen, samenwerken met je team en hen correct verlonen zijn essentieel. “In onze zaken is ongeveer 20% van het personeel student, alle anderen hebben een vast contract en blijven vaak lang. Als we onze mensen niet goed zouden betalen, zou de service niet volgen.” Een duidelijke, bijna geëngageerde visie in een sector die vaak onder druk staat.
 
Voir cette publication sur Instagram
 

Une publication partagée par CAFE CIRCUS (@cafecircusbxl)

En morgen?

Op een moment waarop concepten razendsnel ontstaan en weer verdwijnen, kiest Léopold voor een andere tijdsbeleving: die van authenticiteit. Met soms ook bezorgdheid over de toename van het aantal restaurants. “Brussel is Parijs niet. Er is veel aanbod voor een beperkte markt.” Voor hem bestaat er geen wonderrecept, alleen levendige plekken die zijn ontworpen om te blijven. En vooral één overtuiging: doen wat je graag doet, en dat op een oprechte manier. Lees ook > Nonante Folies: een nieuwe golf voor de ‘Belgische brasserie’
Partager cet article :

À lire également

gestionnaire de restaurant qui lit la newsletter Horeca Brussels sur une tablette
De horeca-brief

Wees als eerste op de hoogte,
niet als laatste om te reageren

Schrijf je in op onze mailinglijst met sectornieuws. Je ontvangt af en toe concrete en betrouwbare info, gemaakt voor professionals die geen tijd te verliezen hebben.