In een tijd waarin duurzaamheid een belangrijk thema wordt voor zowel consumenten als bedrijven, wordt de Brusselse cateringsector geconfronteerd met een ruime keuze aan ecologische en ethische labels. Maar hoe kiest u de juiste labels voor uw zaak? Wat zijn de voordelen en uitdagingen van het behalen van deze certificeringen? Lees het van Rob Renaerts, oprichter van de vzw CODUCO, die horecazaken ondersteunt bij hun overgang naar duurzamere praktijken.
Een eerste stap geleid door overtuiging
Voor Rob Renaerts begint de keuze om over te stappen op duurzame labels vaak met een persoonlijke overtuiging. “Mensen die bijvoorbeeld Fair-Trade koffie aanbieden, doen dat omdat ze goede arbeidsomstandigheden in hun zaak willen bevorderen”, legt hij uit. Deze aanpak is vaak de eerste stap naar officiële erkenning van de inspanningen van de zaak om duurzamer voedsel aan te bieden.
Restauranteigenaren kunnen ervoor kiezen om met biologische of fairtrade producten te werken. Maar om deze praktijken legaal aan klanten te kunnen communiceren, is een officiële certificering vereist. “Als je zegt: ‘Al mijn groenten zijn biologisch’, kun je dat niet zeggen zonder de bijbehorende certificering”, geeft Rob Renaerts aan. Op die manier worden labels zowel een kwaliteitsgarantie voor klanten als een communicatiemiddel voor restauranthouders.
Beschikbare labels: diverse opties
Het landschap van duurzaamheidslabels is enorm en kan soms complex lijken voor de sector. Sommige van de beschikbare opties richten zich op specifieke aspecten van duurzaamheid, terwijl andere een meer globale benadering hebben. Rob Renaerts haalt het Organic Farming-label aan, dat gebaseerd is op gemeenschappelijke Europese wetgeving, evenals het MSC-ASC-label voor duurzame visserij en nationale labels zoals Label Rouge in Frankrijk, dat minder bekend is in België.
Het “Good Food”-label van Leefmilieu Brussel is een referentie geworden voor Brusselse etablissementen. In het vorige nummer van Be Horeca hebben we er al uitgebreid over gesproken, en “het blijkt van onschatbare waarde voor wie zijn engagement voor duurzaamheid wil aantonen en tegelijkertijd lokale erkenning wil krijgen”, benadrukt Rob Renaerts.
Tijd en geld
Ondanks de voor de hand liggende voordelen van labels zullen sommige managers van bedrijven aarzelen om zich aan het proces te committeren, en terecht. “De sector heeft weinig tijd. Mensen die horecazaken runnen, staan onder druk. Ik denk dat dit de laatste tijd nog meer het geval is,” zegt Rob Renaerts. “De noodzaak om dossiers in te vullen, facturen bij te houden en te voldoen aan strenge voorschriften kan een belasting zijn voor restauranteigenaars die het toch al druk hebben met de dagelijkse gang van zaken,” vertrouwt hij toe.
Bovendien kan het verkrijgen van een label of certificering duur zijn, zowel financieel als qua tijd. Voor sommigen lijkt de investering overbodig, vooral als hun klanten al vertrouwen hebben in de kwaliteit van de producten die ze aanbieden. “Als ik de restauranthouder ken en weet dat hij of zij goede producten op het menu zet, hoef ik niet te weten dat hij of zij ook een certificering heeft”, merkt Rob Renaerts op.
Een competitief en strategisch voordeel
Ondanks deze uitdagingen kan etikettering een belangrijk concurrentievoordeel opleveren. Niet alleen kan het klanten geruststellen over de kwaliteit en ethiek van de gebruikte producten, het kan ook deel uitmaken van een bredere duurzaamheidsstrategie. Zoals Rob Renaerts opmerkt: “Deel uitmaken van de voorbeeldstrategie die de verschuivende economie nastreeft, kan bedrijven toegang geven tot hogere subsidies en bonussen, een belangrijk voordeel in een economisch klimaat dat vaak moeilijk is voor de sector”. (Zie onze box over de Shifting Economy en de voorbeeldaanpak van het Brussels Gewest)
Naar duurzaamheid op maat
In dit opzicht is het cruciaal om goed geïnformeerd te zijn over de mogelijkheden die de verschillende labels bieden en om die labels te kiezen die het beste overeenkomen met je waarden en de visie van je bedrijf. “Je moet kijken naar wat een etablissement doet. Zetten ze veel vegetarisch eten op het menu? Zijn ze biologisch? Doen ze aan fair trade?” adviseert Rob Renaerts. Elk etablissement moet zijn eigen weg naar duurzaamheid vinden door de labels te kiezen die zijn specifieke inspanningen benadrukken.
Voor een Brusselse vestiging zal de keuze om een duurzaam label te gebruiken dus het resultaat zijn van een denkproces dat wordt geleid door haar overtuigingen, middelen en commerciële doelstellingen. Hoewel het proces complex en tijdrovend lijkt, biedt het reële voordelen op het vlak van geloofwaardigheid, communicatie en financiële steun. Zoals Rob Renaerts concludeert, “iedereen die bijdraagt en werkt aan een van de assen [van duurzaamheid] levert al een geweldige inspanning. Maar hoe meet je dat? Helaas is het geen exacte wetenschap.”
Meer financiële steun voor voorbeeldige Brusselse bedrijven.
In het kader van het Shifting Economy-programma van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest kunnen Brusselse bedrijven die zich onderscheiden door hun sociale of ecologische engagement profiteren van een verhoging van de regionale financiële steun tot 45%.
Wat is een voorbeeldig bedrijf?
Een bedrijf wordt als ‘voorbeeldig’ beschouwd als het bijdraagt tot milieudoelstellingen (recyclage, koolstofneutraliteit, bescherming van de biodiversiteit) of sociale doelstellingen (kwaliteitsvolle tewerkstelling, diversiteit van de teams, goed bestuur). Concreet gaat het bijvoorbeeld om ondernemingen met een door het Brussels Gewest erkend label (Ecodynamische Onderneming, GoodFood, Bcorp, Sociale Onderneming), winnaars van een projectoproep gesteund door het Gewest (Women in business, BeCircular), ondernemingen die mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt tewerkstellen of werkzoekenden opleiden.
